In Nederland geboren, maar niet echt Nederlands. Niet echt Indonesisch, maar wel Indonesisch bloed dat door haar aderen stroomt. Over dit probleem gaat het boek ‘Geen gewoon Indisch meisje‘ van Marion Bloem.
“Ik ben niet Indonesisch, ik ben Indisch,” zou Zon, het trotse Indonesische gedeelte van de schizofrene hoofdpersonage verwijtend tegen me zeggen. Sonja, het Nederlandse deel van de persoonlijkheid van de ik-persoon, zou haar wijzen op het nut van ordenen, op het feit dat Indisch te ingewikkeld is, omdat het woord in Nederland ook gebruikt wordt voor iemand uit India afkomstig is. En zij kan het weten, want zij heeft het Nederlandse woordenboek uit haar hoofd geleerd.
Het is een tijd geleden geschreven (mooi voor op je literatuur lijst!), maar nog steeds actueel doordat er steeds nieuwe immigranten naar Nederland komen, waarvan de tweede generatie met hetzelfde probleem zal zitten. Daarnaast is het ook gewoon interessant om een boek te lezen dat geschreven is in het perspectief van een schizofrene hoofdpersoon. Voor iedereen die houd van geschiedenis, cultuur en psychologie, is dit boek zeker een aanrader.
